مهندسی انتخابات
در اسطوره های یونان باستان، شخصیتی وجود دارد که مردم را از کوی و گذر می دزدید و به خانه خود می برد. در خانه خود تختخوابی داشت. بخت برگشته های دزدیده شده را بر تخت می خواباند. هرگاه قد آنان از تخت بلندتر بود، سر یا پای آنان را می برید و هرگاه قد آنان از تخت کوتاه تر بود، آن قدر می کشید تا با تخت برابر شود. القصّه! هدف برابری با تخت بود.
شنیده ها و شایعات نیمه تکذیب و نیمه تأیید شده در باره نتیجه انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، حاکی از آن است که معاونت های کمیسیون کاملاً مستقل انتخابات، مشغول مهندسی و اندازه گیری نتیجه آرای مردم، با قد دونفر از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری است تا از هر راه ممکن، آرای یکی را به زیر 50% و آرای دیگری را آن قدر بکشد تا نزدیک 50% برساند. هدف مطابقت با دور دوم انتخابات است که برای گروه هایی کار و شغل و میزگرد و مقاله مناظره و مجادله و مباحثه فحش و دشنام تولید می کند مانند دور اول. حیف نیست پس از پنج سال انتظار، برای رسیدن آن لحظه حساس و سرنوشت ساز صف های چندصد نفری تشکیل بدهیم، زن و مرد، پیر وجوان ساعت ها در صف بایستیم دیسک و آرتروز بگیریم. ماشین های توزیع نابهنگام برگه رأی را با نگاه های امیدوار خود بدرقه کنیم. تهدیدهای برادران ناراضی را به جان خود بخریم. انگشت های خود را رنگی کنیم. لبخند بزنیم عکس بگیریم. برخی اوقات برای جا زدن در صف دعوا کنیم و قسم بخوریم. این همه رویدادهای میمون و مبارک حیف است در یک روز به پایان برسد. مردم افغانستان، از کمیسیون انتخابات به ویژه، از رئیس آن سپاسگزاری می کنند به خاطر این همه امانت داری و دلسوزی بی شائبه شان.



